Publiczna Szkoła Podstawowa

Słuchowisko - zarówno na lekcji języka polskiego, jak i na zajęciach rozwijających zainteresowania w ramach koła polonistycznego - stanowi doskonałe narzędzie aktywizujące, które rozwija wyobraźnię, poprawia koncentrację i ćwiczy rozumienie treści przyswajanych ze słuchu. Dzięki niemu uczniowie mogą analizować dźwięki, tworzyć własne adaptacje lub pracować z gotowymi materiałami edukacyjnymi. Jednak inną rzeczą jest słuchać i być odbiorcą słuchowiska, a inną stać się jego autorem – reżyserem, scenarzystą czy aktorem, o czym w  bieżącym roku szkolnym przekonali się piątoklasiści, realizując innowację pedagogiczną zatytułowaną: „Foniczny teatr wyobraźni. Słuchowisko jako forma sztuki”.

„Cisza jest przestrzenią, w której odpoczywa umysł.”
Jednym z działań realizowanych w naszej szkole w ramach innowacji pedagogicznej pt. „Dieta, ruch i spokój ducha – zdrowie samo do nas puka” była cicha przerwa. Inicjatywa ta na stałe wpisała się w życie naszej społeczności szkolnej. Głównym celem cichej przerwy było obniżenie poziomu hałasu na szkolnych korytarzach oraz zapewnienie uczniom przestrzeni do regeneracji, odpoczynku i wyciszenia emocjonalnego. Każdego 10. dnia miesiąca jedna z przerw lekcyjnych w naszej szkole miała charakter „cichej przerwy”. W tym czasie uczniowie i pracownicy szkoły wyciszali się, okazując sobie wzajemny szacunek oraz dbając o spokój i dobre samopoczucie innych.

W roku szkolnym 2025/2026 dzieci z oddziału przedszkolnego uczestniczyły w innowacji pedagogicznej pod hasłem „Lubię siebie, szanuję innych”. Jej głównym celem było wzmacnianie poczucia własnej wartości, rozwijanie umiejętności autoprezentacji oraz kształtowanie postawy szacunku i akceptacji wobec innych osób. Przez cały rok szkolny każde dziecko miało swój wyjątkowy tydzień, podczas którego stawało się „Ekspertem od samego siebie”. Każdy dzień poświęcony był innemu obszarowi życia i zainteresowań dziecka. W poniedziałki dzieci opowiadały o swojej rodzinie, we wtorki prezentowały ulubioną zabawkę, w środy mówiły o ulubionej potrawie, w czwartki przedstawiały swoje zwierzątko, a w piątki dzieliły się informacjami o ulubionej bajce.

W okresie od lutego do maja uczniowie klasy IV uczestniczyli w innowacji pedagogicznej pod tytułem „Świętość jest dla każdego”, realizowanej podczas lekcji religii. Głównym powodem wprowadzenia innowacji była potrzeba poszukiwania bardziej angażujących i motywujących metod przekazywania treści religijnych. Tradycyjne formy pracy nie zawsze pozwalają uczniom w pełni odkryć piękno i aktualność wartości chrześcijańskich. Innowacja miała pomóc uczniom lepiej zrozumieć, że świętość nie jest czymś odległym i niedostępnym, lecz drogą, którą każdy człowiek może realizować w codziennym życiu. Celem przedsięwzięcia było kształtowanie postawy otwartości na wartości chrześcijańskie, ukazanie świętości jako drogi dostępnej dla każdego człowieka oraz rozwijanie kreatywności i samodzielności uczniów.

„(...) Każdy człowiek ponosi odpowiedzialność za własne zdrowie oraz za zdrowie tych, którzy nie osiągnęli jeszcze dojrzałości lub nie są w stanie troszczyć się o siebie. Należy zatem chronić zdrowie i troszczyć się o nie, pojmując je jako fizyczno-psychiczną i duchową równowagę człowieka”. (Jan Paweł II)
W minionym roku szkolnym 2024/2025 w naszej szkole realizowana była innowacja pedagogiczną pt. „Dbamy o swoje zdrowie”, której cel polegał na promowaniu zdrowia, zdrowego stylu życia  i aktywności fizycznej wśród uczniów i całej społeczności szkolnej.   W ramach innowacji wprowadzone zostały taneczne przerwy pod nazwą „Pozytywne brzmienie jako sposób na odprężenie”. W trakcie ich trwania starsi i młodsi bawili się razem w rytm skocznej muzyki popularnych utworów.  

Innowacja pedagogiczna „Plastyczne czary – kreatywność na świetlicy” była realizowana w bieżący roku szkolnym cyklicznie, raz w tygodniu, w świetlicy szkolnej. Jej głównym celem było rozwijanie kreatywności, wyobraźni oraz zdolności manualnych uczniów poprzez różnorodne działania plastyczne dostosowane do ich możliwości i zainteresowań. Podczas zajęć uczniowie mieli okazję pracować z wieloma technikami i materiałami plastycznymi, m.in. malowaniem, rysunkiem, kolażem, wyklejanką, a także formami przestrzennymi. Często wykorzystywaliśmy materiały z recyklingu, co dodatkowo rozwijało świadomość ekologiczną uczestników i uczyło twórczego podejścia do otaczających nas zasobów.Zajęcia sprzyjały integracji grupy świetlicowej, budowały pozytywne relacje rówieśnicze oraz wspierały rozwój emocjonalny dzieci.

„Teatr wyobraźni” – takim metaforycznym wyrażeniem zwykło się określać słuchowiska radiowe, które faktycznie są tak fonicznie wycyzelowane, że nasza wyobraźnia bez trudu zamienia je w wyraziste, sugestywne obrazy. Jednak na naszym szkolnym podwórku realizacja innowacji pedagogicznej w formie słuchowiska dalece odbiega od radiowych spektakli, „perełek”, nad którymi pracuje sztab profesjonalistów. Nasi piątoklasiści, podejmując się realizacji innowacji pedagogicznej pod tytułem: „Foniczny teatr wyobraźni - słuchowisko adaptacyjne jako gatunek sztuki”, doskonale zdawali sobie sprawę ze swoich ograniczeń, ale to ich bynajmniej nie zniechęciło. Nieliczna, ale bardzo aktywna grupka klasowa postanowiła wykorzystać elementy teatralne (słuchowiska) do rozwijania kreatywności, wyobraźni, umiejętności społecznych i emocjonalnych.

W piątek (14 lutego) nasza uczniowska społeczność radośnie obchodziła Dzień Świętego Walentego. Fetowano walentynki z tym większą ochotą, że był to jednocześnie ostatni dzień spędzony przez dzieci i młodzież w szkole tuż przed feriami zimowymi, które właśnie rozpoczynają się w naszym województwie. Ponadto piątoklasiści znaleźli się w ferworze zajęć wymagających od nich pełnego, teatralnego rynsztunku, a to z uwagi na poczynione przez klasę przygotowania na przyjęcie nietuzinkowej widowni - dzieci z oddziału zerowego. Starsi koledzy wprowadzali zerówkę w tajniki fantastycznego świata „teatru wyobraźni”, jak metaforycznie zwykło się nazywać słuchowiska będące adaptacją utworów literackich. Słuchowiska należą do wyjątkowego rodzaju audycji artystycznych jako dzieła sztuki oparte na dźwiękowej konkretyzacji tekstu słownego.