Do góry

foto1 foto2 foto3 foto4 foto5
50 lat działalności naszej szkoły

Publiczna Szkoła Podstawowa

w Rzeczycy Długiej

godlo.png

Słuchowisko - zarówno na lekcji języka polskiego, jak i na zajęciach rozwijających zainteresowania w ramach koła polonistycznego - stanowi doskonałe narzędzie aktywizujące, które rozwija wyobraźnię, poprawia koncentrację i ćwiczy rozumienie treści przyswajanych ze słuchu. Dzięki niemu uczniowie mogą analizować dźwięki, tworzyć własne adaptacje lub pracować z gotowymi materiałami edukacyjnymi. Jednak inną rzeczą jest słuchać i być odbiorcą słuchowiska, a inną stać się jego autorem – reżyserem, scenarzystą czy aktorem, o czym w  bieżącym roku szkolnym przekonali się piątoklasiści, realizując innowację pedagogiczną zatytułowaną: „Foniczny teatr wyobraźni. Słuchowisko jako forma sztuki”.

Tworzenie słuchowiska obejmuje kilka etapów i jest rozłożone w czasie. Najpierw trzeba wybrać utwór literacki, który chcemy adaptować metodą przekładu intersemiotycznego. Uczniowie, mimo że czytanie jest dla nich problematyczne, każdego roku przeprowadzają ranking popularności lektur i tym razem w klasie piątej na pierwszym miejscu wśród ulubionych powieści znalazła się książka „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza. To właśnie w jej kontekście rysowali mapy mentalne, charakteryzowali bohaterów, grali w gry planszowe o charakterze interaktywnym. Wszystkie wspomniane czynności stanowiły preludium do prac przedadaptacyjnych, do których należą: wybór fragmentu do opracowania (napisania) scenariusza, wybór aktorów – bohaterów słuchowiska, nagranie głosów w amatorskich warunkach klasowych, udźwiękowienie z wykorzystaniem efektów specjalnych i muzyki, zaś postadaptację obejmują montaż i ostateczny miks wszystkich dźwięków.
W tym roku mieliśmy bardzo bogaty program zajęć rozwijających humanistyczne zainteresowana uczniów, a ponadto postawiliśmy na jak największy uczniowski wkład własny w proces powstawania słuchowiska. W związku z tym uczniowie przeszli przez wszystkie etapy adaptacji za wyjątkiem ostatecznego, czyli nagrania końcowego będącego połączeniem nagrań poszczególnych, tzw. cząstkowych. Tę wisienkę na torcie będącą ukoronowaniem naszych wieloaspektowych działań zostawiliśmy - w celu kontynuacji zadań innowacyjnych - na początek przyszłego roku. W ten sposób realizacja sprawdzonych już czynności z uczniami, którzy znają tematykę i specyfikę pracy nad słuchowiskiem jako adaptacją i tekstem kultury, zapewni im zapamiętanie elementarnych czynności, utrwali długofalowe efekty pracy i pozwoli na dopracowanie słuchowiska w kontekście skutecznej pomocy dydaktycznej. 

                       tekst: M. Lasota